یه انسان وبلاگ‌نویس اگه یه کم فعال باشه، در طول حیات وبلاگی‌ش به انواع و اقسام قالب‌ها و طرح‌ها بر می‌خوره! حالا این انسان وبلاگ‌نویس اگه اسم‌ش شایا باشه… چی؟ نمی‌شه؟ آها! خب اون “انسان”‌ش رو حذف کنید! :دی!
خب می‌گفتم! اگه اون وبلاگ‌نویس اسم‌ش شایا باشه علاوه بر نگاه کردن سعی می‌کنه ببینه طرف چه‌جوری تونسته همچین چیزی رو ارائه بده.
شایا همین‌جوری ساده‌ترین زبون‌های برنامه‌نویسی وب رو یاد گرفت! :دی! HTML و CSS :دی!
این وبلاگ‌نویس ما که بسیار هم خسته، زخمی و به اصطلاح پیر وبلاگ‌نویسی هست، تا به حال صدها قالب برای انواع و اقسام سیستم‌های وبلاگ‌نویسی دیده و یه کم کمتر از صدهاتاشون رو واسه این و اون و همین‌طور خودش ترجمه کرده! اون عزیزانی که من و وبلاگ قبلی‌م رو می‌شناسن (وبلاگ رو هم باید شناخت خب!) اگه یه کم به مغزشون (سوژه‌ی کامنت Mad-Girl جور شد! :دی!) فشار بیارن حتمن یادشون می‌آد که شده بود من در هفته ۳ بار قالب عوض کنم! :دی!
اون موقع هیچ طرحی ارضام نمی‌کرد! البته از همون اول هم دنبال جنگولک‌بازی و صفحه‌ی سنگین و کدهای جاوا و اینا نبودم! ولی خب…
اه چه‌قدر حرف می‌زنم! :دی!
همه این‌ها رو گفتم که ته‌ش قالب جدیدم رو بذارم روی سایت و باید بگم که این قالب تا ابد روی این وبلاگ خواهد موند، چون من در طول ۵ سال وبلاگ‌نویسی (وارد سال ششم شدم!) تا به حال هیچ‌جا ترکیبی به این درستی از زیبایی و سادگی ندیدم! البته همه چیز بستگی به اجازه‌ی دوست خوبم سیاوش داره! چون درست‌ه که من برای ترجمه‌ی قالب برای وردپرس ساعت‌ها وقت گذاشتم ولی طراح اصلی قالب اون‌ه! :دی! پس بیایید همه فینگرهایمان را کراس کنیم به این امید که سیاوش اجازه بده! :دی!
خب حالا می‌رسیم به بحث شیرین…
متاسفم، هیچی برای در میون گذاشتن با شما ندارم! :دی! فقط بگم که چند پست قبلی همه در یک روز نوشته نشده‌اند. همین و بس!
آها یادم اومد!
اون لیست کسانی که بیش‌ترین نظر رو داده‌اند می‌بینید؟ :دی! سعی کنید نفر دوم شید، ممکن‌ه جایزه بدم! میدونم نمی‌تونید اول شید، واسه همین می‌گم دوم! :دی!
اون لینک‌دونی دوستان هم به مرور پر می‌شه اگه خدا بخواد.
به‌زودی یه فرم تماس هم می‌سازم که می‌تونید هرگونه درخواست شرعی، غیر شرعی، اخلاقی، غیر اخلاقی، مردانه و نامردانه رو ازم داشته باشید تا براتون انجام بدم. پیشنهاد (پیشنهادات) شما پذیرفته می‌شود. با انتقاد (انتقادات) شما هم به شدت موافق هستم. فحش هم می‌تونید بدید. :دی!
به جای خوندن این وبلاگ شخصی برید یه کم…
بس‌ه!
فعلاً بای!
P.s : بیایید دست در دست هم دهیم و… :دی! چه حالی می‌ده مردم رو بذاری سر کار!

تو رو به خدا بیایید یاد بگیریم در ماه مبارک رمضان، به هنگام تناول سحری، توی اون شیکم وامونده سیر و پیاز نریزیم!
به خدا قسم ملاک روزه‌داری سربلند بیرون اومدن انسان از آزمایشِ مقایسه‌ایِ بویِ دهان با چاه مستراح امام زاده صالح نیست!
چند وقت پیش که می خواستن بی‌هوشم کنن با خودم گفتم اگه برم تو کما و چندین سال بعد به هوش بیام ممکن‌ه همه چیز خفن و فضایی شده باشه! از این کامپیوتر خفن‌آ ساخته شده باشه که Touchable هستن و صفحه‌شون روی ذرات هواست! بعدش به یه موضوع دیگه فکر کردم و کلی خورد تو حالم!
متوجه شدم مردم ایران تا اون موقع گاو خواهند موند! پس نتیجه شد بهتر‌ه همون‌طور بی‌هوش بمونم!
P.s : فراموش نکنید که ما توی کشوری زندگی می‌کنیم که آهنگ High Hopes رو روی تبلیغ داروی ترک اعتیاد پاورتاپ می‌ذارن! تازه چیزی از Eternal نمی‌گم که روی کرم ترک پای دپی گذاشتنش چون حق‌ش بود! :دی!

سیفون توالت فرنگی و دکمه‌ی Restart کامپیوتر یک شباهت عمده دارن و اون اینه که جفت‌شون رو برای شروعی دوباره فشار می‌دیم. (یه سری آدم‌ها سیفون خونه‌شون کشیدنی هست که اون بحث‌ش جداست!) ولی اگه فکر کردید جفت‌شون یه چیز هستن باید بگم زکی خیال باطل! این دو تا علاوه بر شباهت به این ملموسی، یه اختلاف فاحش دارن!
اگه دکمه‌ی Restart رو زدی هنوز می‌تونی روی بازگشت حساب کنی! بستگی به سرعت عمل‌ت داره، می‌تونی سریع دوباره فشارش بدی تا از Restart شدن جلوگیری کنی. ولی…
قبل از این‌که سیفون رو بزنی باید خوب فکر کرده باشی! چون دیگه راهی واسه بازگشت نیست! همه چیز به فاضلاب راهی می‌شه و ته‌ش هم به دامان پاک طبیعت ریخته می‌شه تا ناپاک‌ش کنه! مگر این‌که دستت رو بکنی توی توالت و جلوی سوراخ رو بگیری! یعنی به زبان ساده خودت رو به لجن بکشی دوباره!
P.s : وای چه خوب شد سیفون‌ت رو کشیدم!

خیلی جالبه واقعن! ۲ روز هیچی نخور جز آب + مسهل، تازه آخرش هم تنقیه‌ات می‌کنن!
حالا تو خارج چی‌کار می‌کنن؟
یه دارو رو ۲ ساعت قبل از آزمایش می‌دن بهت کوفت کنی تا روده‌ات کاملن تخلیه شه!
حالا بازم بچسبیم به فرهنگ، تمدن و پیشرفت؟
این حرف‌ها رو فقط واسه این نگفتم که برید ب‌ر‌ی‌ن‌ی‌د توی فرهنگ و تمدن، بیش‌تر واسه این گفتم که شاید بعد از ر‌ی‌د‌ن دست‌هاتون رو بشورید و آستین‌هاتون رو بزنید بالا و به فکر پیشرفت باشید!
می‌دونی چی می‌گم پســررر؟
تو این سال‌ها تو تنها چیزی که فکر کنم پیشرفت کردیم نجابت دختر خانم‌هامون بوده که از سن ۷ سالگی به شغل شریف مانتوی چسبون پوشی اشتغال می‌ورزن!
البته ناگفته نماند که آمار طلاق هم به مرحمت متعه بسیار کاهش یافته، که از علمای دینی بسیار سپاس‌گزاریم.
ااا دیدی یادم رفت؟ مترو هم داریم! ولی چون باید برای استفاده ازش فرهنگ‌سازی شه اون رو کاملن به شکل، رنگ، طعم و مخصوصن بوی اتوبوس‌های شرکت واحد در‌ اوردیم تا مردم اصلن احساس بیگانگی و از هم گسیختگی و غرب‌زدگی نکنن!
شعار امروز: با مُسهِل، مُستراح، هِل می‌شود.
اه حالم به‌هم خورد دیگه!
در همین راستا لطفن به عکس زیر توجه کنید: